De realiteit bestaat niet, er is alleen perceptie!

Marianne, een 50 jarige accountant, krijgt onverwacht haar ontslag aangeboden wegens herstructureringen in het bedrijf waarvoor ze werkt. Meteen ziet ze alle nadelige gevolgen hiervan op haar leven en zij maakt zich zorgen omdat ze dadelijk geen inkomen meer heeft. Een vriendin zegt hierop: “ wat jammer voor je, ik kan me voorstellen dat dit als een onaangename verrassing komt omdat je dit niet had verwacht. Dit is een geweldige kans om nu je verdere carrière een nieuwe wending te geven, je krijgt er nu de tijd voor!” Haar man zegt: “dankzij de vrije tijd die je nu hebt, kun je nu eindelijk die opleiding oppakken die je zo graag wou volgen!” En opeens ziet Marianne meer en meer de kansen en de mogelijkheden die er voor haar open liggen om een nieuwe richting in te slaan in haar leven. Dit is een voorbeeld van een herkadering. Er wordt een nieuwe betekenis gegeven aan een oorspronkelijke negatieve ervaring.

Mijn zoon is nu 12 jaar, zit in het eerste jaar van het middelbaar onderwijs. Ik sta verrast van zijn assertieve reacties thuis en op school. Zo vertelt hij me dat zijn leerkracht, tijdens de tekenles, hem een “prutser” had genoemd. Mijn zoon was heel verontwaardigd over deze opmerking en was naar de klasleraar gestapt, want, zo zei hij “ik hoef toch niet te accepteren dat iemand mij een prutser noemt!” Soms maken wij ons zorgen over dit assertief gedrag, wat soms kan ontaarden in onrespectvol gedrag, zeker als twaalfjarige in een eerste jaar secundair onderwijs. Het helpt dan om te denken aan de positieve kant van dit gedrag: “later, als hij volwassen is, zal hij niet met zich laten sollen. Hij zal opkomen voor zichzelf en dat is een nuttige eigenschap om in te zetten als hij straks een baan zal zoeken in de maatschappij.” Dit is een voorbeeld van een context herkadering : door het gegeven te verplaatsen naar een andere context, zoals hier: een andere tijdsreferentie (nl. mijn zoon als volwassen persoon) en een andere omgeving (klaslokaal versus arbeidsmarkt) verandert hiermee ook de perceptie ervan.

Een medewerker kan pestgedrag vertonen met als bedoeling hiermee de onverdeelde aandacht van zijn of haar collega’s te krijgen. Hoe kan deze persoon op een andere manier iets doen, waarmee hij of zij toch de nodige aandacht krijgt en tezelfdertijd geen schade richt aan anderen? Deze persoon zou zich kunnen kandidaat stellen voor het feestcomité en evenementen inrichten voor de collega’s waardoor hij of zij ook ongetwijfeld in de schijnwerpers zal staan, dit keer op een positieve manier!

Vanuit deze gedachte, creëren we veel mogelijkheden om in bedrijf- en in privésituaties meer begrip op te brengen voor elkaar. Door te herkaderen, evolueer je vanuit tunnelzicht naar overzicht en dus krijg je meer keuzemogelijkheden. Herkaderen is een kunst die mensen in beweging zet i.p.v. te blokkeren. Ook de emotionele lading neemt andere proporties aan. Je krijgt een ander en ruimer zicht op je eigen standpunt, waardoor je anders naar de realiteit kijkt.

Herkaderen helpt je om te kijken naar wat je wenst i.p.v. naar wat je niet hebt. Vb “feedback kan mijn relatie onder druk zetten” kan dan worden “feedback is een geschenk om mij te ontplooien”.  

“Als je de manier waarop je naar dingen kijkt verandert, veranderen de dingen”